Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Ρύζι με γαρίδες

Περιγραφή:
Ένα θα σας πω γι' αυτό το πιάτο, ο άντρας μου που γενικά δεν του αρέσει να τρώει γαρίδες, αυτό το πιάτο το τρώει με ευχαρίστηση και όχι μόνο, το ζητάει να του το φτιάξω. Για μένα τα λόγια είναι περιττά λατρεύω τα θαλασσινά και τα ψάρια.
Υλικά: (2-3 άτομα)
425 γρ. γαρίδες μικρές ή μεσαίες
1 κρεμμύδι
3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
250 γρ. χυμό ντομάτας
1 γαρύφαλλο
3 μπαχάρια
μισό κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
μισό κουταλάκι του γλυκού κανέλα
1-2 φύλλα δάφνης
αλάτι
πιπέρι
Μισό με ένα ποτήρι  νερό

Εκτέλεση:
  1. Πλένουμε και καθαρίζουμε τις γαρίδες.
  2. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι.
  3. Βάζουμε την κατσαρόλα στην φωτιά. Βάζουμε το λάδι, το αφήνουμε να κάψει λίγο και μετά προσθέτουμε το κρεμμύδι και το τσιγαρίζουμε.
  4. Προσθέτουμε τον χυμό ντομάτας, το γαρύφαλλο, τα μπαχάρια, την δάφνη, την κανέλα, την ζάχαρη, το αλάτι, το πιπέρι και το νερό.
  5. Τα αφήνουμε να βράσουν σε σιγανή φωτιά.
  6. Μόλις η σάλτσα έχει πιεί το νερό της, προσθέτουμε τις γαρίδες για 3 – 4 λεπτά, μέχρι να πάρει μια βράση η σάλτσα με τις γαρίδες.
  7. Το συνοδεύουμε με ρύζι ή ζυμαρικά.

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Σιμιγδαλένιος χαλβάς


Περιγραφή:
Ποιος δεν ξέρει και δεν έχει δοκιμάσει χαλβά σιμιγδαλένιο, ειδικά την περίοδο της νηστείας. Αν θέλετε δοκιμάστε και την παρακάτω συνταγή.

Υλικά:
2 φλιτζάνια σιμιγδάλι χονδρό
1 και 1/4 του φλιτζανιού λάδι ( ηλιέλαιο ή ελαιόλαδο)
1 φλιτζάνι αμυγδαλόψιχα ασπρισμένη ή καρύδια (εγώ έβαλα αμύγδαλα)
2 φλιτζάνια ζάχαρη
6 φλιτζάνια νερό
1 ξυλάκι κανέλα
4 γαρίφαλα
κανέλα σε σκόνη

Εκτέλεση:
  1. Σε μια μέτρια κατσαρόλα βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη, το ξυλάκι κανέλας και τα γαρίφαλα. Τα αφήνουμε να πάρουν μια βράση σε μέτρια φωτιά. Βράζουμε για 6 - 7 λεπτά, μέχρι να φτιάξουμε ένα μέτριο σιρόπι.
    Σε μια μεγάλη κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και το σιμιγδάλι και τα ζεσταίνουμε σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας διαρκώς με μια ξύλινη κουτάλα, για να μην κολλήσει το σιμιγδάλι. Το καβουρδίζουμε για 5 - 6 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι παίρνει ένα χρυσαφί χρώμα.
  2. Ρίχνουμε τα αμύγδαλα και συνεχίζουμε το καβούρδισα για 1 - 2 λεπτά, ανακατεύοντας με την ξύλινη κουτάλα.
  3. Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και προσθέτουμε σταδιακά το σιρόπι (από το οποίο έχουμε αφαιρέσει το ξυλάκι κανέλας και τα γαρίφαλα), συνεχίζοντας να ανακατεύουμε με την ξύλινη κουτάλα. Εδώ θέλει πολύ προσοχή να μην καούμε.
  4. Βάζουμε ξανά την κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε. Ο χαλβάς είναι έτοιμος όταν απορροφηθεί η υγρασία που έχει, δηλαδή, όταν ανακατεύουμε και ξεκολλάει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας και φαίνονται καθαρά οι αυλακώσεις που δημιουργεί η κουτάλα κατά το ανακάτεμα. Θέλει λίγη προσοχή εδώ, να μην βιαστούμε να κλείσουμε την φωτιά και λασπώσει ο χαλβάς.
  5. Όταν είναι έτοιμος, τον αποσύρουμε από την φωτιά και σκεπάζουμε την κατσαρόλα με μια καθαρή πετσέτα για λίγα λεπτά.
  6. Μετά αδειάζουμε τον χαλβά στην φόρμα. Εγώ ξεχώρισα λίγο από τον χαλβά και σε αυτόν πρόσθεσα κανέλα σε σκόνη και τον ανακάτεψα για να γίνει πιο σκούρος. Στην φόρμα άδειασα το μισό χαλβά (από τον “πολύ” χαλβά που κράτησα, τον ανοιχτόχρωμο) και τον έστρωσα στην φόρμα, μετά από πάνω έβαλα τον σκούρο χαλβά με την κανέλα και μετά από πάνω τον υπόλοιπο ανοιχτόχρωμο χαλβά.
  7. Αφήνουμε τον χαλβά στην φόρμα, μέχρι να κρυώσει καλά και μετά τον ξεφορμάρουμε σε μια πιατέλα και τον πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα.
Λίγα μυστικά ακόμα:
Θέλει πολύ προσοχή να μην καούμε κατά τα διαστήματα που ο χαλβάς μας κοχλάζει κατά την παρασκευή του.
Για λάδι έχω χρησιμοποιήσει ελαιόλαδο και ηλιέλαιο, με το ελαιόλαδο γίνεται πιο βαρύς σε σχέση με το ηλιέλαιο. Επίσης πιο βαρύς γίνεται όσο περισσότερο καβουρδίσουμε το σιμιγδάλι και όσα περισσότερα γαρύφαλλα και κανέλα βάλουμε.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Φακές

Περιγραφή:
Όποτε ρωτάω τον μικρό μου τι φαγητό θέλει να μαγειρέψω η απάντηση του είναι φακές και κάποιες φορές παστίτσιο. Όταν ήμουν μικρή το παστίτσιο και η ψαρόσουπα ήταν τα αγαπημένα μου φαγητά, αλλά τις φακές δεν τις έτρωγα με ευχαρίστηση. Όσο μεγάλωνα εκτίμησα την γεύση και την θρεπτική αξία αυτού του φαγητού, με αποτέλεσμα να επιθυμώ πλέον να το φάω. Βέβαια μεσολάβησε και μια αλλαγή στον τρόπο παρασκευής του φαγητού αυτού. Η μητέρα μου έφτιαχνε τις φάκες με τον κλασικό τρόπο, δηλαδή βράσιμο, σούρωμα και μετά πάλι οι φακές στο νερό με τα μυρωδικά και το λάδι, δηλαδή δεν έκανε το τσιγάρισμα. Αυτή η συνταγή είναι όπως τις φτιάχνει ο πατέρας μου και είναι από τα φαγητά που λέμε (εγώ και οι αδελφές μου) ότι ο μπαμπάς μου τα φτιάχνει καλυτέρα από την μαμά μου. Όσο για την ρίγανη που μπορεί να σας φανεί λίγο περίεργο μυρωδικό για φακές, τους δίνει μια ιδιαίτερη γεύση και μυρωδιά. Ελπίζω ο μικρούλης μου να συνεχίσει να τρώει από όλα τα φαγητά, όπως κάνει και τώρα.

Υλικά:
400 γρ. φακές
4 - 5 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
250 γρ. χυμό ντομάτας
2 φύλλα δάφνης
αλάτι
πιπέρι
ρίγανη
νερό

Εκτέλεση:
  1. Καθαρίζουμε και πλένουμε τις φακές.
  2. Τις βράζουμε σε άφθονο νερό, μέχρι να βράσουν καλά. Αν πιουν το νερό τους πριν βράσουν, προσθέτουμε και άλλο νερό, αλλά να είναι ζεστό.
  3. Αφού βράσουν, τις αποσύρουμε από την φωτιά, τις σουρώνουμε και τις ξεπλένουμε για να βγει όλο το μαύρο νερό.
  4. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και την σκελίδα σκόρδου. Εγώ για ευκολία τα βάζω στο μούλτι.
  5. Στην κατσαρόλα, βάζουμε το λάδι (αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε περισσότερο λάδι) και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και την σκελίδα σκόρδου. Προσθέτουμε και τις φακές για να τις τσιγαρίσουμε και αυτές.
  6. Στην κατσαρόλα προσθέτουμε τον χυμό ντομάτας,  τα φύλλα δάφνης, το αλάτι, το πιπέρι, την ρίγανη και βάζουμε νερό.
  7. Αφήνουμε να μαγειρευτούν οι φακές. Πριν τις αποσύρουμε από την φωτιά αφήνουμε να έχουν λίγο ζουμάκι. Εμάς δεν μας αρέσει το πολύ ζουμάκι.
Λίγα λόγια παραπάνω:
Το βάζω στα light φαγητά, λόγω του λίγου λαδιού που βάζω. Αν γίνει προσθήκη περισσότερου λαδιού, δεν είναι light, αλλά παραμένει υγιεινό και θρεπτικό φαγητό. Όπως αρέσει στον καθένα.

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Η ώρα του παιδιού !!!

Γεια σας, 
η φίλη μου Πέλα από το blog "That's Eat!" με προσκάλεσε σε ένα παιχνίδι ερωτήσεων και την ευχαριστώ πολύ. Σαν παιδάκι και εγώ είπα να ανταποκριθώ και να απαντήσω στις ερωτήσεις της.

1. Ο μεγαλύτερος σου φόβος είναι...
Μην πάθουν κάτι τα άτομα που αγαπώ.
 
2. Ποια θα ήθελες να είσαι αν δεν ήσουν αυτή που είσαι...
Δεν θα ήθελα να ήμουν κάποια άλλη, είμαι εντάξει σαν Ελένη, απλά θα ήθελα να μην είχα αυτά που θεωρώ εγώ ελαττώματά μου.

3. Ο άντρας των ονείρων σου είναι....
Ο γιος μου, όποιος τον γνωρίσει θα καταλάβει ... φάτσα...

4. Θεός για μια μέρα, τι αλλάζεις στον κόσμο?
Τους ανθρώπους, θα τους έκανα να σκέφτονται μόνο με την καρδιά και να μην υπολογίζουν καθόλου τα υλικά αγαθά. Καλά είναι και αυτά, αλλά μας κάνουν να σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας.

5. Τι σου κάνει τα νεύρα κρόσσια?
Ο γιος μου, όταν επιμένει και πεισμώνει.

6. Έχω μια πελώρια λαχτάρα για...
Βόλτα στην ύπαιθρο.

7. Αν η ζωή είχε χρώμα, τι χρώμα θα ήταν?
Θα ήθελα να ήταν κόκκινη και λευκή, έντονη κάποιες στιγμές, ήρεμη κάποιες άλλες, χαρούμενη πάντα.

8. Ποιο είναι το μεγαλύτερο σου ελάττωμα και πιο το μεγαλύτερο προτέρημα?
Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα είναι ότι είμαι ντροπαλή και το μεγαλύτερο μου προτέρημα η σφαιρική μου σκέψη.

9. Βουνό ή θάλασσα?
Θάλασσα.

10. Στιγμές χαλάρωσης για σένα είναι...
 Όταν αδρανούν το σώμα και ο νους. Μάλλον αυτό το βρίσκω μόνο όταν κοιμάμαι.

11. Σε κυνήγησαν ποτέ οι Ερινύες?
Δυστυχώς είμαι ενοχικό άτομο και με κυνηγούν οι άτιμες με το παραμικρό, δηλαδή, ένα μικρό λαθάκι να κάνω θα το σκέφτομαι και θα το ξανασκέφτομαι και θα αναρωτιέμαι γιατί το έκανα.

Πείτε με πάλι ζαβολιάρα... αλλά είναι πολύ χρονοβόρο να ψάχνω σε ένα ένα τα σπιτάκια σας να βρω ποιος έχει παίξει και ποιος δεν έχει παίξει. Συγγνώμη για την ζαβολιά, αλλά ο γιος μου ζητάει επίμονα να παίξουμε και θα του κάνω την χάρη.

Καλό βράδυ σε όλους!!!!!

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Η μηλόπιτα της 'Ελενας

 
Περιγραφή:
Παλαιοτέρα είχα δοκιμάσει κάποιες μηλόπιτες, αλλά δυστυχώς, δεν μου άρεσε καμία. Για πολλά χρόνια όταν άκουγα ότι θα μου προσφέρουν μηλόπιτα, αρνιούμουν ευγενικά λέγοντας ότι δεν μου αρέσει το συγκεκριμένο γλυκό καθόλου. Πριν κάποιους μήνες είπα να δοκιμάσω μια μηλόπιτα που είχε φτιάξει η Έλενα, η κοπέλα του αδελφού του άντρα μου. Η γεύση της με ξετρέλανε και ζήτησα την συνταγή. Έτυχε να έχω 5 μήλα εδώ και 2 εβδομάδες, που δεν τα τρώγαμε και θα τα πετάγαμε στα σκουπίδια. Έτσι αποφάσισα αντί να τα πετάξω να φτιάξω και εγώ την μηλόπιτα. Την έφτιαξα αλλά έκανα μια μικρή παραλλαγή. Αντί να βάλω τα μήλα κομμένα σε ροδέλες, τα έτριψα με τον τρίφτη, για να μην είναι τόσο έντονη η γεύση του μήλου. Η μηλόπιτα αυτή έχει υπέροχη γεύση και υπέροχη μυρωδιά. Η εικόνα με την κόκκινη πιατέλα είναι από μια μηλόπιτα που μου είχε φέρει  η 'Ελενα, ενώ η εικόνα με το κομμένο κομμάτι μηλόπιτας είναι από την δική μου.

Υλικά:
1 και 1/2 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του 
5 - 6 μήλα περίπου
2 κούπες ζάχαρη
200 γρ. μαργαρίνη ή βούτυρο
1 κουταλιά της σούπας κανέλλα
4 - 5 αυγά
3 βανίλιες

Εκτέλεση:
  1. Κοσκινίζουμε το αλεύρι.
  2. Βουτυρώνουμε ένα ταψί διαμέτρου 30 εκατοστών. Εγώ βουτύρωσα ένα ορθογώνιο πυρέξ διαστάσεων 35 x 23 εκ
  3. Πλένουμε και καθαρίζουμε τα μήλα, τα κόβουμε σε φέτες και τα απλώνουμε στο ταψί, έτσι ώστε να καλυφθεί όλη του η επιφάνεια. Εγώ έπλυνα και καθάρισα τα μήλα, τα έτριψα με το τρίφτη (στις πιο μεγάλες τρυπούλες), τα στράγγιζα με το χέρι μου να φύγουν τα πολλά υγρά και τα άφησα σε ένα μπολ.
  4. Σε ένα τηγάνι λιώνουμε τη μαργαρίνη. Προσθέτουμε την 1 κούπα ζάχαρη και την κανέλλα, ανακατεύουμε να ομογενοποιηθούν και περιχύνουμε με το μείγμα αυτό τα μήλα. Δεν τα αφήνουμε να βράσουν πολύ γιατί θα καραμελώσουν και θα είναι δύσκολο να απλωθεί το μείγμα πάνω στα μήλα. Εγώ έλιωσα στο τηγάνι την μαργαρίνη, την 1 κούπα ζάχαρη και την κανέλλα. Όταν απέσυρα από την φωτιά το τηγάνι, έβαλα μέσα τα τριμμένα μήλα και τα ανακάτεψα όλα μαζί. Τέλος έριξα το μείγμα μου στο βουτυρωμένο πυρέξ. 
  5. Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά (εγώ χρησιμοποίησα 4 μεγάλα) με τη  1 κούπα ζάχαρη, μέχρι να αφρατέψει το μείγμα.
  6. Προσθέτουμε τη βανίλια και το αλεύρι και χτυπάμε για λίγο ακόμα. 
  7. Ρίχνουμε και αυτό το μείγμα στο ταψί με τα μήλα. Εγώ το έριξα στο πυρέξ. 
  8. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° για 40 - 50 λεπτά, ανάλογα με τον φούρνο.
  9. Μόλις κρυώσει το αναποδογυρίζουμε σε μια πιατέλα.

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Χταπόδι ξυδάτο και ριγανάτο

Περιγραφή:
Δεν ξέρω για εσάς, εγώ τρελαίνομαι για θαλασσινά και ψάρια. Είναι το καλύτερο μου στο τραπέζι. Σήμερα θα σας δώσω μια νηστίσιμη, ελαφριά από θέμα θερμίδων, πολύ νόστιμη και με λίγα υλικά συνταγή.

Υλικά:
1 χταπόδι (εγώ χρησιμοποίησα ένα χταπόδι με καθαρό βάρος γύρω στα 900 γρ.)
½ με1 ποτήρι νερό
2 κουταλιές της σούπας λάδι
ρίγανη
πιπέρι
1 κουταλιά της σούπας ή και παραπάνω (ανάλογα την προτίμηση) ξύδι

Εκτέλεση:
  1. Πλένουμε καλά και καθαρίζουμε το χταπόδι.
  2. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το χταπόδι και προσθέτουμε μισό με ένα ποτήρι νερό. Αρχικά το έχουμε σε δυνατή φωτιά, μέχρι να πάρει 1 βράση. Έπειτα το βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για περίπου 1 ώρα, μέχρι να βράσει καλά.
  3. Αφού έχει βράσει το χταπόδι μας, το καθαρίζουμε από την πέτσα, βγάζουμε το στόμα και την σακούλα αν δεν την τρώμε.
  4. Το κόβουμε σε κομμάτια.
  5. Σε μια καθαρή κατσαρόλα, βάζουμε 2 κουταλιές της σούπας λάδι μαζί με το χταπόδι. Προσθέτουμε λίγο πιπέρι και λίγη ρίγανη, το ανακατεύουμε και το αφήνουμε για 2-3 λεπτά να τσιγαριστεί.
  6. Προσθέτουμε περίπου 1 κουταλιά της σούπας ξύδι και σβήνουμε την φωτιά ή το μάτι της κουζίνας.
  7. Με την ανάλογη συνοδεία μπορεί να αποτελέσει γεύμα ή μεζέ για ουζάκι ή τσιπουράκι ή κρασάκι.

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Αλμυρά μάφινς τυλιγμένα με φύλλο κρούστας


Γεια σας σήμερα είμαι πολύ χαρούμενη, καθώς για εμένα ξεκινά μια νέα περίοδος, μια περίοδος μαγειρικής στην δική μου κουζίνα. Έχει τελειώσει η εσωτερική ανακαίνιση του σπιτιού μας εντελώς και έχουμε μεταφέρει αρκετά πράγματα στο σπιτάκι μας και πρώτα από όλα τα πράγματα της κουζίνας, εκτός του ψυγείου (ευτυχώς μας χωρίζει μόνο μια σκάλα). Στο σπιτάκι αυτό έμενα μέχρι 7 χρονών περίπου, αλλά πλέον το βλέπω και νομίζω ότι είναι άλλο σπίτι. Στη  κουζίνα έγινε η μεγαλύτερη αλλαγή και ξοδεύτηκαν τα περισσότερα χρήματα. Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες το πως ήταν πριν. Αλλά τώρα έχω μια κουζίνα όπως την θέλαμε εγώ και ο άντρας μου, δεν είναι πολύ μεγάλη, αλλά είναι αυτό που θέλαμε βάσει του χώρου που είχαμε. Έτσι λοιπόν μαγειρεύω με μια χαρούμενη διάθεση σήμερα.
 
 
Περιγραφή:
Λοιπόν σήμερα έκανα σπανακόπιτα. Ακολούθησα την παραλλαγή που σας προτείνω στην συγκεκριμένη ανάρτηση και μου περίσσεψαν 4 φύλλα κρούστας. Είδα τα υλικά που έχω στο ψυγείο και αποφάσισα να φτιάξω την ακόλουθη συνταγή. Με εξέπληξε γιατί εκτός από πολύ εντυπωσιακή στο μάτι είναι και πολύ νόστιμη συνταγή. Μου άρεσε πολύ γιατί μπορεί να αποτελέσει ένα από τα πιάτα σε ένα τραπέζι ή σε ένα πάρτι, σε μια συνάντηση με φίλους στο σπίτι ή τώρα που φτιάχνει ο καιρός ως συνοδευτικό ενός ποτηριού μπύρας. Απολαύστε τα αλμυρά μάφινς τυλιγμένα με φύλλο κρούστας ή αλλιώς τα αλμυρά πουγκάκια αφού έχουν κρυώσει, θα ξετρελαθείτε.  

Υλικά: (για 8 τεμάχια)
4 φύλλα κρούστας για πίτες
200 γρ. φέτα
100 γρ. παριζάκι ή ότι αλλαντικό επιθυμούμε
1 αυγό
πιπέρι
1 ποτηράκι του καφέ ελαιόλαδο

Εκτέλεση:
  1. Λιώνουμε με το πιρούνι την φέτα.
  2. Κόβουμε σε μικρά κυβάκια το αλλαντικό που επιλέξαμε, εγώ επέλεξα παριζάκι.
  3. Σε ένα μπολ ρίχνουμε την φέτα, το αλλαντικό, το αυγό και λίγο πιπέρι και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα μας.
  4. Παίρνουμε μια φόρμα που χρησιμοποιείται για την παρασκευή μάφινς ή cup cakes ή 8 ατομικά φορμάκια. Λαδώνουμε 8 θήκες από την φόρμα ή τα 8 ατομικά φορμάκια.
  5. Παίρνουμε ένα ένα τα φύλλα κρούστας, τα διπλώνουμε στην μέση και τα κόβουμε με ένα μαχαίρι στα δύο.
  6. Το κάθε κομμάτι το λαδώνουμε (από την μια μεριά) και έπειτα το διπλώνουμε στην μέση (βάζοντας εσωτερικά το λαδωμένο φύλλο). Λαδώνουμε την μια από τις δυο πλευρές του φύλλου και τοποθετούμε το φύλλο σε μια θήκη ή ένα φορμάκι, βάζοντας κάτω την πλευρά που δεν έχει λαδωθεί. Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία.
  7. Με ένα κουταλάκι γεμίζουμε τα πουγκάκια από το φύλλο και τα κλείνουμε, λαδώνοντας τις άκρες που περισσεύουν.
  8. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180οC, σε πάνω κάτω αντιστάσεις, για μια ώρα περίπου, μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2012

Μουσικό βραβείο

Γεια σας,
Έχω πολύ καιρό να γράψω κάποια ανάρτηση και επανέρχομαι πάλι με βραβείο. Με ένα μουσικό βραβείο που μου το έδωσαν οι blogοφίλες μου The Dark Chef και οι Πέλα με την Σόφη. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το βραβείο κορίτσια, άργησα λίγο την ανάρτηση, αλλά την έγραψα.

Το βραβείο είναι το "I love music and I love your blog!". 
 
Κατά την γνώμη μου το πιο ενδιαφέρον από όλα τα βραβεία, αλλά ήθελε πολύ σκέψη. Ο λόγος; Μα τι άλλο, ποιά πέντε τραγούδια να πρώτο διαλέξω.... Μου αρέσει η μουσική, ακούω μουσική, σιγοτραγουδάω αλλά και τραγουδάω (αλίμονο στους ακροατές ...) όταν νιώθω χαρούμενη, όταν νιώθω λυπημένη, όταν είμαι αγχωμένη και γενικά η μουσική και τα τραγούδια βοηθούν πολύ την ψυχολογία μου. Δεν μου αρέσει μόνο ένα είδος μουσικής, θέλω να ακούω διάφορα είδη ανάλογα με την περίσταση, με ενδιαφέρει να ακούω και άγνωστα σε έμενα είδη μουσικής ή τραγούδια, μπορώ να ακούσω με ευχαρίστηση από ξένα και ελληνικά κάθε λογής. Ακούω ροκ, έντεχνα, ρεμπέτικα, παραδοσιακά, μοντέρνα, τζαζ, χιπ χοπ, λαϊκά και γενικά ακούω τα πάντα. Φυσικά από όλα αυτά τα είδη υπάρχουν τραγούδια που μου αρέσει να τα ακούω και να τα ξανακούω και άλλα που μου είναι εντελώς αδιάφορα.

Δύσκολη απόφαση.... Επέλεξα πέντε τυχαία, αλλά αγαπημένα τραγούδια.

Νο1 Τραγούδι:
Θα ξεκινήσω με ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, με ένα τραγούδι που νομίζω ταιριάζει στην εποχή μας, που ο κόσμος και πολλά που γνωρίζουμε και γνωρίζαμε αλλάζουν και σίγουρα μας τρομάζουν, αλλά όπως λέει και το τραγούδι "Μα οριστικά θα ‘χεις χαθεί, μονάχα αν το διαλέξεις". Εμένα αυτή η φράση μου δίνει ελπίδα και κουράγιο.
Ο κόσμος που αλλάζει   
(Αλκίνοος Ιωαννίδης)
Νο2 Τραγούδι
Θα συνεχίσω με ένα άλλο τραγούδι, που μου φέρνει πολλές και διάφορες αναμνήσεις, αλλά το συγκεκριμένο τραγούδι είναι αφιερωμένο στον άντρα μου, διότι τον ίδιο τον Θεό να είχα απέναντι μου, το λέω προτιμώ την κόλαση μαζί ΤΟΥ. Γιατί μου αρέσει που είμαστε μαζί και θα ήθελα η μέρα να είχε επιπλέον ώρες να ήμουνα μαζί του ΠΑΝΤΟΥ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ και μαζί με τον γιο μας.
Τον ίδιο το Θεό  
(Μπλε)
Νο3 Τραγούδι
Θα συνεχίσω με το τραγούδι που μας ξυπνά κάθε πρωί, επιλογή του άντρα μου, αλλά μου αρέσει και εμένα η μουσική του.
Warriors of the World
(Manowar)
Νο4 Τραγούδι
Συνεχίζω με ένα τραγούδι που μου αρέσει επίσης πάρα πολύ και το θεωρώ πολύ ερωτικό.
Ι don’t wanna miss a thing
 (Aerosmith)
Νο5 Τραγούδι
Θα σας τρελάνω με την επιλογή μου αυτή, αλλά τι να κάνω; Κάθε μέρα ακούω από τον μικρό μου να τραγουδά «Ντου ντου» και να χορεύει, η ερμηνεία της αντίδρασης του αυτής είναι ότι ζητά να βάλουμε το συγκεκριμένο τραγούδι και να χορέψουμε, μέχρι τελικής πτώσης, καθώς μετά από αυτό συνεχίζουν οι μουσικές του επιλογές να διαδέχονται η μια την άλλη.
Ακαντού
(Ζουζόυνια)

Αυτά ήταν λίγα από τα πολλά τραγούδια που μου αρέσουν. Οι περισσότεροι – περισσότερες έχετε παίξει το παιχνίδι. Λοιπόν δίνω την σκυτάλη να συνεχίζουν αυτοί που δεν έπαιξαν.

Πολλά φιλιά.
Καλό απόγευμα!!!