Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Παγωτό με γεύση βανίλια, φουντούκια και σοκολάτα


Περιγραφή:
Τι καλύτερο με τόση ζέστη από ένα παγωτάκι. Για μένα το παγωτό είναι ένα γλύκισμα που μου αρέσει πάρα πάρα πολύ και μπορώ να τρώω απίστευτες ποσότητες. Υπάρχουν τόσες γεύσεις, τόσοι διαφορετικοί τρόποι να παρασκευαστεί που πιστεύω ότι το παγωτό δεν αφήνει κανέναν ανικανοποίητο από κάθε άποψη. Και επειδή ακόμα δεν έχω αποκτήσει παγωτομηχανή και δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν χρειάζεται να αγοράσω (αν και κατά καιρούς περνά από το μυαλό μου), ψάχνω συνταγές και τρόπους να φτιάχνω διαφορετικές γεύσεις παγωτού, ωραίου σε υφή και γεύση, χωρίς να ακολουθήσω την γνωστή στους περισσότερους διαδικασία να χτυπάω με το μίξερ το παγωτό ανά τακτά χρονικά διάστημα. Έτσι λοιπόν έχω ακολουθήσει μια συνταγή που η βάση της είναι γνωστή στους περισσότερους, όπως την έφτιαξα και την συνόδευσα με την τούρτα ή τάρτα σοκολάτας με γεύση καφέ, που σας παρουσίασα σε προηγούμενη ανάρτηση μου.  Αυτή η βάση παγωτού, με όποια παραλλαγή και να την έχω φτιάξει που δίνει παγωτό με ικανοποιητική υφή, χωρίς κρυστάλλους. Βέβαια θεωρώ ότι αν ακολουθούσα την διαδικασία με τα χτυπήματα με το μίξερ ανά τακτά χρονικά διαστήματα ή αν είχα παγωτομηχανή, ίσως γινόταν ακόμα πιο μαλακή και βελούδινη η υφή του. Δεν τα έχω δοκιμάσει και δεν ξέρω.

Και επειδή το θέμα της αγοράς παγωτομηχανής με  απασχολεί κατά καιρούς, κυρίως τα τελευταία δυο καλοκαίρια, και επειδή έχω ακούσει πολλές διαφορετικές απόψεις, άλλες αρνητικές και άλλες θετικές, θα ήθελα να σας ρωτήσω και εσάς κάποια πραγματάκια, μήπως παραθέτοντας την δική σας εμπειρία, με βοηθήσετε να αποφασίσω. Απαντήστε ελεύθερα, γιατί τις απόψεις σας θέλω να ακούσω, η απόφαση θα είναι δική μου. Αρχικά θα ήθελα να σας ρωτήσω αν είστε ικανοποιημένοι με την παγωτομηχανή σας, αν την χρησιμοποιείτε συχνά ή αν είναι ένα ακόμα σκεύος που μένει φυλαγμένο σε ένα ντουλάπι της κουζίνας και αντί για να φτιάξετε με αυτήν σπιτικό παγωτό, τις περισσότερες φορές καταφεύγετε σε αγορά παγωτού από ειδικά μαγαζιά ή ζαχαροπλαστεία.  Και τέλος, χωρίς να θέλω να φανώ αδιάκριτη, θα ήθελα να μου πείτε την μάρκα - μοντέλο παγωτομηχανής που έχετε, γιατί από ότι έχω καταλάβει από συζητήσεις που έχω κάνει μέχρι τώρα, παίζει σημαντικό ρόλο στον βαθμό ικανοποίησης όσον αφορά το τελικό αποτέλεσμα.

Συγνώμη, αν σας κούρασα με τις ερωτήσεις μου. Ας πάμε να δούμε την σημερινή συνταγή.

Υλικά:
1 κουτί σαντιγύ morfat creamy (καλά παγωμένη)
1 ζαχαρούχο γάλα (397 γρ. - καλά παγωμένο)
500 ml κρέμα γάλακτος (35% λιπαρά - καλά παγωμένη)
200 - 250 γρ. φουντούκια ανάλατα
100 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα γάλακτος σε σταγόνες
2 κουταλιές της σούπας κονιάκ
2 βανίλιες

Εκτέλεση:
  1. Επειδή η σαντιγύ, το ζαχαρούχο γάλα και η κρέμα γάλατος θα πρέπει να είναι καλά παγωμένα, θα πρέπει να τα έχουμε βάλει στο ψυγείο κάποιες ώρες πριν την εκτέλεση της συνταγής.
  2. Σε ένα μεγάλο μπολ, βάζουμε την σαντιγύ, το ζαχαρούχο γάλα και την κρέμα γάλακτος. Τα τρία αυτά υλικά, τα χτυπάμε πολύ καλά με το μίξερ μέχρι το μείγμα μας να αφρατέψει και να πήξει.
  3. Έπειτα προσθέτουμε τα φουντούκια (ολόκληρα ή ελαφρώς αλεσμένα, ανάλογα με την προτίμησή σας), τις σταγόνες σοκολάτας, το κονιάκ και τις βανίλιες και ανακατεύουμε πολύ καλά ώσπου να ομογενοποιηθεί το μείγμα μας.
  4. Στην συνέχεια το βάζουμε σε μεταλλικό μπολ. (Έχω παρατηρήσει ότι σε μεταλλικό μπολ γίνεται πιο μαλακό σε σχέση με το αν τοποθετηθεί σε πλαστικό).
  5. Πριν το καταναλώσουμε, καλό θα ήταν να το βάλουμε στην συντήρηση για 15 λεπτά περίπου. 
Καλά να περνάτε………….

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Παιδικό σπιτάκι από χαρτοκιβώτια


Γεια σας,

επιστρέφω με μια άλλη κατασκευή του άντρα μου, ένα σπιτάκι από χαρτοκιβώτια για παιδιά. Είναι ένα παιχνίδι φτιαγμένο από εμάς για τον γιος μας, τον Ορεστάκο, με το οποίο ο μικρούλης μας ενθουσιάστηκε από την πρώτη στιγμή που το είδε και ακόμα και σήμερα ασχολείται και παίζει με αυτό.

Είχαμε από καιρό αποφασίσει να του φτιάξουμε ένα σπιτάκι από χαρτοκιβώτια. Είχαμε προμηθευτεί δυο μεγάλα χαρτοκιβώτια (με σκληρό χαρτόνι), χαρτοταινία, χαρτοκόπτη και μας είχε περισσέψει μπογιά (πλαστικό), από τότε που βάφαμε τους τοίχους του παιδικού δωματίου.
Το έγκλημα ήταν προμελετημένο και εμείς ήμασταν εξοπλισμένοι με όλα τα απαραίτητα. Το μόνο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να μην είναι στο σπίτι ο μικρός. Ευτυχώς είμαστε τυχεροί και έχουμε παππούδες και γιαγιάδες πρόθυμους να τον έχουν και να τον παίζουν. Τυχερή στάθηκε η πεθερά μου, εφόσον το σπίτι της είναι λίγο πιο μακριά από της μαμάς μου, η οποία μένει στον ακριβώς από πάνω όροφο από εμάς.
Έτσι λοιπόν, με το ένα χαρτοκιβώτιο φτιάξαμε πάτωμα και τους 4 τοίχους περιμετρικά αυτού. Και με το άλλο χαρτοκιβώτιο φτιάξαμε στέγη και του 4 τοίχους που στερεώνεται η στέγη. Δεν στερεώσαμε απευθείας την στέγη στο πρώτο χαρτοκιβώτιο, διότι θέλαμε να δώσουμε ύψος στο σπίτι.  Σε όλες τις ενώσεις χρησιμοποιήσαμε χαρτοταινία. Με τον χαρτοκόπτη κόψαμε την πόρτα και τα παράθυρα και τέλος, με την μπογιά βάψαμε εξωτερικά το σπίτι.

Στις εικόνες που ακολουθούν φαίνονται όλες οι πλευρές του σπιτιού.







Όταν επέστρεψε ο Ορέστης στο σπίτι, τον περίμεναν δυο εκπλήξεις, καθώς εκείνη την ημέρα η νονά του, του αγόρασε μια πισίνα πλαστική με μπαλάκια, για να παίζει Είχα μαζέψει τα παιχνίδια και κάποια έπιπλα του, γιατί η πισίνα και το σπιτάκι έπιαναν το μεγαλύτερο ελεύθερο χώρο του παιδικού δωματίου και ο καιρός ακόμα δεν ευνοούσε να βγάλουμε την πισίνα στην βεράντα. 


Όταν ήρθε στο σπίτι και τα είδε ενθουσιάστηκε. Ομολογώ ότι σε αυτό που πήγε πρώτα ήταν το σπιτάκι, για να μπει στην πισίνα μπήκαμε και εμείς μέσα.  Ευτυχώς, ο μικρούλης μου έχει κατενθουσιαστεί με το σπιτάκι και από την αρχή που το είδε μέχρι σήμερα ασχολείται και παίζει με αυτό. Μπαίνει μέσα, βγαίνει, κρύβεται, βάζει τα παιχνίδια του και γενικά σαν παιχνίδι το έχει χαρεί και συνεχίζει να το χαίρεται.

Μην το βλέπετε το σπιτάκι που σε κάποια σημεία έχει ξεφλουδίσει, ήταν όλο βαμμένο. Το ξεφλούδισε ο Ορεστάκος μου. Ευτυχώς που πρόλαβα να βγάλω αυτές τις φωτογραφίες πριν δυο εβδομάδες περίπου, γιατί η εικόνα του σήμερα έχει αλλάξει αρκετά. 

Λοιπόν σαν αγοράκι που είναι και επειδή έτυχε όλη την ανακαίνιση του σπιτιού και τα μαστορέματα του άντρα μου, του αρέσει πολύ να ασχολείται και αυτός με μαστορέματα ή όπως τα λέει αυτός ακόμα, με το "μπαμπάπ" ή "μπαμπαμπούμπα", και με εργαλεία. Έχει τα δικά του πλαστικά εργαλεία, αλλά προτιμά τα πραγματικά και όποτε τα βλέπει τα ψαχουλεύει. Φωνάζουμε εμείς να τα αφήσει για να μην χτυπήσει, αλλά ο τύπος δεν καταλαβαίνει τίποτα. Έτσι πριν δυο εβδομάδες που έφτιαχνε ο άντρας μου το μπαούλο και το παγκάκι για την βεράντα μας, είχε τον καλύτερο βοηθό διπλά του, τον "μάτοτα" (όπως ο ίδιος έλεγε τον χειμώνα τον μάστορα).

Είχε συνηθίσει ο μικρός να μαστορεύει, να ασχολείται με εργαλεία και όταν όλα αυτά τέλειωσαν πριν δυο εβδομάδες, αποφάσισε να φτιάξει με τα εργαλεία του το χάρτινο σπιτάκι του. Το λυπάμαι όπως το έχει καταντήσει, αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι ευτυχώς που μαστορεύει - καταστρέφει το χάρτινο σπιτάκι, απ’ το να καταστρέφει έπιπλα ή τοίχους στο σπίτι. Για τον λόγο αυτό όσο στέκεται το σπιτάκι, σε ότι κατάσταση και να είναι θα το έχω στο δωμάτιο του για να το μαστορεύει, το έχω αποφασίσει.

Και για του λόγου το αληθές, κοιτάξτε πως κατάντησε την όψη του σπιτιού του.


Και ορίστε μερικά από τα σύνεργά του, εννοώ εργαλεία του, με τα οποία φτιάχνει όπως λέει το σπιτάκι του. Είναι σχεδόν όλα παρατεταγμένα στο πάτωμα του χάρτινου σπιτιού, μήπως και τον πιάσει ξαφνικά, η όρεξη να συνεχίσει το έργο του.  


Δεν παραπονιέμαι κάθε μέρα μαστορεύει το σπιτάκι του, είναι ένα παιχνίδι με το οποίο θα ασχοληθεί τουλάχιστον μια φορά την ημέρα πλέον. 

Ελπίζω να σας άρεσε η κατασκευή μας αυτή. Έγραψα πολλά, ελπίζω να μην σας κούρασα.

Σας εύχομαι να περνάτε πολύ καλά.

Πολλά φιλιά!!!

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Μπαούλο για την βεράντα

Σήμερα ξεκινώ μια νέα στήλη στο blog που δεν έχει σχέση με μαγειρική - ζαχαροπλαστική, φωτογραφία ή ταξίδια.   Η στήλη αυτή θα ονομαστεί κατασκευές και μέσα από αυτήν θα σας παρουσιάσω διάφορα αντικείμενα που κατασκευαστήκαν από τα χεράκια τα δικά μου ή του συζύγου μου ή και των δυο μαζί. Ο λόγος είναι ότι μου αρέσουν και οι κατασκευές. 

Γενικά είμαι ένας άνθρωπος με πολλά ενδιαφέροντα, που του  αρέσει να ασχολείται με διάφορα πράγματα, να πειραματίζεται και να αποκτά καινούριες γνώσεις. Πιστεύω λοιπόν σιγά σιγά και ανάλογα με τα κέφια μου να εμπλουτίζω το blog με καινούριες στήλες και να σας παρουσιάζω αυτά που μου αρέσουν, που μας αρέσουν (οικογένεια μου) και ελπίζω να σας αρέσουν και εσάς, να σας ενδιαφέρουν και να παίρνετε ιδέες. 

Λοιπόν δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου δίνει μεγάλη ευχαρίστηση τώρα το καλοκαίρι να κάθομαι στην βεράντα. Μου αρέσει όλες τις ώρες της ημέρας, εκτός τις ώρες που έχει πολύ ήλιο. Μου αρέσει εκεί να παίζω με τον γιο μου, να πίνω  το καφεδάκι μου, να τρώμε τα γεύματα μας, να καθόμαστε το βράδυ, να συζητάμε και πολλά άλλα. Πιστεύω ότι η βεράντα ή το μπαλκόνι είναι το μέρος που οι περισσότεροι περνούν πολλές ώρες όταν βρίσκονται σπίτι, τους καλοκαιρινούς μήνες.  Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να έχει έπιπλα και αντικείμενα λειτουργικά και όμορφα. Εμείς με το που έφτιαξε ο καιρός ασχοληθήκαμε με την βεράντα μας, που ήταν το μέρος του σπιτιού που είχαμε αφήσει τελευταίο κατά την  ανακαίνιση. Αγοράσαμε τραπέζι, καρέκλες, φαναράκια για να μπορέσουμε σιγά σιγά να την διακοσμήσουμε σύμφωνα με τις δικές μας προτιμήσεις. Αλλά επειδή είναι λίγο μεγάλη και λόγω ότι οι τοίχοι της είναι λευκοί (κάτι που δεν μας αρέσει πάρα πολύ, αλλά αν αλλάζαμε χρώμα, θα έπρεπε να βαφτεί εκ νέου όλο το σπίτι και όχι μόνο το δικό μας διαμέρισμα), τα έπιπλα (τραπέζι και καρέκλες) γέμιζαν τον χώρο που τα είχαμε τοποθετήσει, αλλά υπήρχαν σημεία που η ασπρίλα των τοίχων δεν μου άρεσε καθόλου.  Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να την εμπλουτίσουμε με κατασκευές φτιαγμένες από το χέρι μας.

Η πρώτη κατασκευή για τη βεράντα είναι ένα ξύλινο μπαούλο. Το οποίο το χρησιμοποιούμε τόσο ως αποθηκευτικό χώρο (εκεί θα βάζω τα μαξιλάρια της βεράντας και τα φαναράκια μου όταν βρέχει) αλλά και ως κάθισμα. Την κατασκευή αυτήν την εμπνεύστηκε ο σύζυγος μου και την έφτιαξε.

Τα υλικά που χρησιμοποίησε ήταν: ξύλα, βίδες, καρφιά, ξυλόστοκο, μπογιά  για ξύλο (ίδιο χρώμα με τα έπιπλα της βεράντας), γάντια, κορδέλα για ρολά, μαξιλάρια, ποδαράκια.

Τα εργαλεία που χρησιμοποίησε ήταν: σέγα, τρυπάνι, βιδωτικό, τριβείο,  σπάτουλα, πινέλο και ρολό.

Λοιπόν θα προσπαθήσω να σας περιγράψω με λίγα λόγια τι έκανε. Αρχικά έφτιαξε το πλαίσιο του μπαούλου. Έκοψε και ένωσε με βίδες τα ξύλα που θα τα χαρακτήριζα δοκάρια. Έπειτα έκοψε τις σανίδες και τις βίδωσε πάνω στο πλαίσιο. Για το καπάκι ένωσε τις σανίδες, καρφώνοντας σε αυτές κορδέλα που χρησιμοποιείται στα παλαιού τύπου ξύλινα ρολά. Στην συνέχεια στόκαρε κενά και τρυπούλες και έτριψε όλες τις επιφάνειες του μπαούλου. Τέλος, έβαψες όλες τις επιφάνειες (2 χέρια) και το άφησε να στεγνώσει. Το αποτέλεσα το βλέπετε στις εικόνες.



Ελπίζω να σας αρέσει η πρώτη κατασκευή μας. Πολλά φιλιά!

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Τούρτα ή Τάρτα … σοκολάτας με γεύση καφέ


Περιγραφή:
Την συνταγή αυτή την έχω φτιάξει δυο φορές, την μια φορά ως τάρτα χρησιμοποιώντας τις μισές ποσότητες από τα υλικά και την δεύτερη φορά ως τούρτα, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις αναλογίες που σας αναφέρω παρακάτω.  Και τις δυο φορές είχα κάνει μια προσθήκη δική μου (τον καφέ) μην ακολουθώντας την συνταγή  της Ντίνας Νικολάου κατά γράμμα, από την οποία βρήκα την συνταγή. Αν θέλετε την πρωτότυπη συνταγή, ανατρέξετε εδώ:

Υλικά:   
600 γρ. μπισκότα cookies με κομματάκια σοκολάτας και φουντούκια 
200 γρ. μαργαρίνη ή βούτυρο 
600 γρ. κουβερτούρα 
400 ml κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά 
1- 2 κουταλιές της σούπας καφέ στιγμής (ανάλογα πόσο δυνατή θέλετε την γεύση του καφέ)
     
Εκτέλεση:
  1. Σκεπάζουμε το τσέρκι μας (πλαϊνά και βάση) με πλαστική μεμβράνη.
  2. Για να ετοιμάσουμε την βάση μας, λιώνουμε σε ένα μπρίκι την μαργαρίνη και θρυμματίζουμε τα μπισκότα μας στο multi διαδοχικά και λίγα λίγα.
  3. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τα θρυμματισμένα μπισκότα και την λιωμένη μαργαρίνη.
  4. Αδειάζουμε το μείγμα μας στο τσέρκι και το απλώνουμε ομοιόμορφα. Έπειτα το βάζουμε στο ψυγείο για 2 ώρες περίπου, μέχρι να σφίξει.
  5. Σπάμε σε κομματάκια την κουβερτούρα.
  6. Για να ετοιμάσουμε την κρέμα μας, ζεσταίνουμε (σε μέτρια φωτιά) σε μια κατσαρόλα την κρέμα γάλακτος, χωρίς να την αφήσουμε να κάψει.
  7. Μετά την αποσύρουμε από την φωτιά και μέσα ρίχνουμε την κουβερτούρα σε κομμάτια. Ανακατεύουμε συνεχές μέχρι να λιώσει η κουβερτούρα και μέχρι να έχουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα.
  8. Με ένα κουτάλι πιέζουμε τον καφέ μέχρι να γίνει σκόνη και έπειτα τον ρίχνουμε στην κρέμα μας και ανακατεύουμε.
  9. Βάζουμε την κρέμα μας πάνω από την κρύα βάση και ξαναβάζουμε το τσέρκι στο ψυγείο για άλλες 3 ώρες.
  10. Όταν θέλουμε να την κόψουμε, αφαιρούμε προσεκτικά την πλαστική μεμβράνη.
  11. Μπορούμε να την διακοσμήσουμε με την κρέμα της ή με κρέμα γάλακτος που έχουμε ανακατέψει με το μίξερ για να αφρατέψουν ή με ξηρούς καρπούς.

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Σαλάτα με τόνο, φέτα και κρεμμύδι


Περιγραφή:
Μια πολύ δροσερή σαλάτα που μπορεί να αποτελέσει και γεύμα. Ο συνδυασμός του κρεμμυδιού, της φέτας, του μαϊντανού, του τόνου και των υπολοίπων υλικών δίνει ένα αποτέλεσμα πάρα πολύ γευστικό. Προσπαθώ να περιγράψω την γεύση της συνταγής, αλλά νομίζω ότι δεν τα καταφέρνω καλά, γιατί η γεύση της είναι πολύ ανώτερη των λέξεων που χρησιμοποιώ ή που σκέφτομαι να χρησιμοποιήσω. Την θεωρώ πολύ καλοκαιρινό πιάτο. Πιστεύω θα δικαιώσει όσους την δοκιμάσουν.

Υλικά:
200 - 250 γρ. ζυμαρικά βίδες
1 κουτί τόνο σε νερό (160 γρ.)
200 γρ. φέτα
1 κρεμμύδι μικρό
λίγο μαϊντανό
3 - 4 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα

Εκτέλεση:
  1. Βράζουμε τα ζυμαρικά με τον κλασικό γνωστό τρόπο, στην κατσαρόλα με νερό και λίγο αλατάκι.
  2. Τα σουρώνουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν καλά.
  3. Στραγγίζουμε τον τόνο και τον ρίχνουμε σε ένα μπολ, όπου τον ανακατεύουμε με ένα πιρούνι για να χωριστεί.
  4. Στο ίδιο μπολ προσθέτουμε την φέτα, την οποία την πιέζουμε με το πιρούνι.
  5. Κόβουμε το κρεμμύδι σε μικρά καβάκια, ψιλοκόβουμε τον μαϊντανό και τα προσθέτουμε στο μπολ.
  6. Τέλος, στο μπολ βάζουμε τα ζυμαρικά που έχουν κρυώσει και την μαγιονέζα και ανακατεύουμε πολύ καλά με τα υπόλοιπα υλικά.

Λίγα μυστικά ακόμα:
Επειδή δεν έχω πάντα φρέσκο μαϊντανό στο σπίτι, έχω φροντίσει να έχω ψιλοκομμένο  μαϊντανό στην κατάψυξη, τον οποίο χρησιμοποιώ σε πολλές συνταγές όπως και στην παραπάνω.